Valentijnsdag, daar doe ik eigenlijk nooit aan.
Ik verklaar mijn lief liever mijn liefde wanneer het mij uitkomt i.p.v. op een door de goegemeente vastgestelde dag.
Een bos rozen of mooie chocola heb ik net zo lief op 26 april. Of 19 november. Of elke dag.
Maar voor deze keer doe ik eens mee met de massa.tarte-tatin-met-rozentheeboter-lr
Ik bak een Valentijnstaart voor mijn hartje.
Een appeltaart natuurlijk. De appel staat gelijk aan verleiding, dus dat is wel zo toepasselijk. En dan doe ik die rozen er gewoon doorheen.
In de vorm van thee bijvoorbeeld. Biologische China Rose thee van Evermore.
Een subtiele melange die rozig is en zacht, maar ook met de nodige pit van de zwarte thee die er doorheen zit.
De afgelopen weken had ik al de nodige test-versies gemaakt.
Ik ga nl niet over één nacht ijs waar het de liefde betreft.
Sowieso niet, trouwens.
Die taart moet kloppen als een bus. Of als een hart, in dit geval.
Dus ging ik aan het experimenteren, bakken en uitnodigen. Want die taarten moeten wel worden getest natuurlijk. En gedeeld.
Dat is voor mij wel het leukste van alles: testkoken en dan vrienden uitnodigen als test-panel.
Zowel foodies als analfa-eters zijn welkom.
Rozenthee-lrVoor de gezelligheid, maar ook voor de nodige feedback.
Samen proeven en zoeken naar hoe het beter, lekkerder, spannender kan.
Soms was het rozenthee-aroma te licht. Het test-panel proefde wel iets bijzonders, maar wàt nou precies? Dat was niet duidelijk. Of juist té duidelijk, toen ik de keer erop flink was uitgeschoten met de thee-dosering. Oeps.
De laatste test was een schot in de roos, gelukkig. Een vleugje thee-aroma en een  zweem rozen fladderden tussen de hapjes appel, koek en karamel door.

Ik ging uit van @kokenmetKarin’s recept uit haar Handboek Oven.  Maar voegde daar i.p.v. gewone boter mijn eigen theeboter aan toe.
Missie geslaagd. Lekker met een kopje China Rose thee. Of een Milky Oolong.
Het Grote Verleiden kan beginnen, morgen.
Het recept vind je hier. (even naar beneden scrollen.)