Thee in mandarijn?

Bedoelt u dat niet andersom, mevrouw Erkens? Als in: mandarijnthee? Zoals je wel in supermarkttheeën ziet?
Nee. Ik bedoel echt: thee in mandarijn. Specifieker: Chinese witte thee, postgefermenteerd en vervolgens gerijpt in een mandarijntje.
Tja, ze doen wel vaker vreemde dingen daar in China.
Nu had ik dat wel al eerder gezien, zo’n uitgedroogde mandarijn waarin thee zat, o.a. bij Formocha, maar geproefd had ik het nog niet. Totdat ik tussen mijn bestelling bij Hotsoup een zakje vond waarin zo’n met thee gevulde mandarijn zat.
Verrassing!
Zulke schatten daar bij Hotsoup.

thee in mandarijn

thee in mandarijn



Het uitpakken was al leuk: zo’n lief, klein verschrompeld, bijna bruin mandarijntje met daarin zwart, grijs en gelig-wit en donzig geaderde, samengeperste, post-gefermenteerde thee. Zoet!

Post-gefermenteerde thee?

Inderdaad. Dat is meestal groene, maar in dit geval witte thee, die na de verwerking licht is bevochtigd en vervolgens in een koek of balletje wordt samengeperst, luchtdicht ingepakt en ter rijping wordt weggezet. Door de vochtigheid binnenin ontstaan chemische processen die de smaak, geur en kleur van de thee langzaamaan veranderen. Hoe langer de thee rijpt, des te complexer en zachter de smaak wordt.
Deze thee is vooral bekend als Pu Er thee, vernoemd naar de plaats Pu Er in Yunnan, China, waar het allemaal begon ooit, en waar de hoogste kwaliteit post-gefermenteerde thee nog steeds vandaan komt.
Maar die mag alleen Pu Er heten als hij ook echt uit dat gebied komt. Een soort Appelation Controllée dus, maar dan op z’n Chinees.
Mijn thee in mandarijn mag niet zo heten, want komt uit Fujian, China, hèt gebied waar witte thee is ontstaan. Maar al is het geen Pu Er, het is toch een lekkere, zoete en toegankelijke thee die er bovendien heel lief uit ziet.

thee in mandarijn

de witte post-gefermenteerde thee

Hoe heb ik hem gezet?

De thee, die ik eerst voorzichtig uit de mandarijn peuterde, woog 7 gram. De thee heb ik eerst gewassen, met kokend water, 10 seconden laten staan en vervolgens door een zeefje afgespoeld. Hierdoor viel de geperste thee al n beetje uit elkaar. Dat is belangrijk om de aroma’s naar boven te halen.
Gezet met 1,5 dl zacht water van 100 C thee, 30 seconden laten trekken.
De geur van mandarijn was aangenaam prominent, doorvlochten met anijs, zoete duimdrop, hooi en een vleugje geitenboerderij. De eerste aanzet was wat bitter, maar dat ging al snel over in zoet.
Helaas zat er veel gruis in mijn kopje, dus een fijne zeef bleek noodzakelijk.
De tweede zet gaf meer aroma’s prijs en smaakte pittiger, met nog steeds de geur van mandarijn en drop, maar nu proefde ik ook heel rijpe abrikoos en perzik. En hooi.
De derde zet had nog meer pit, was minder zoet, meer umami.
Daarna heb ik de thee in een glazen potje gedaan, overgoten met 2,5 dl koud water, het deksel erop en in de koelkast gezet.
Na ca zes uur een flûte voor ⅓ gevuld met dit extract, aangelengd met ijskoud bruiswater.
De mandarijn zorgde voor frisheid en de witte thee voor volle, ronde, zachte zoetheid.
Verrukkelijk!