Lahpet, post gefermenteerde thee-salade uit Myanmar

Pu er, postgefermenteerde thee uit Yunnan, China, ken ik al een poosje. Het is per slot van rekening een van de zes theesoorten. Naast groene, gele, witte, zwarte en oolong thee (die overigens geen van allen gefermenteerd zijn), is er post-gefermenteerde thee: dat is meestal groene thee die na het verwerkingsproces heel licht bevochtigd wordt, geperst en vervolgens zuurstofvrij, koel en donker voor een bepaalde periode wordt weggezet om te fermenteren en te rijpen.

Tijdens onze lessen over post gefermenteerde thee aan de Internationale Thee en Koffie Academie hoorde ik voor het eerst dat er ook in andere gebieden post gefermenteerde thee wordt gemaakt. Die mogen dan niet pu er heten, want dat is een beschermde naam, een Appellation d’Origine Contrôlée maar dan Chinees, maar ze zijn wel volgens het zelfde principe gemaakt.
In andere delen van China, maar ook in Myanmar, Japan, Zuid Korea en Noord Thailand.

lahpet (foto: Karlijn Dapper)

lahpet (foto: Karlijn Dapper)

In Myanmar, het voormalige Birma, wordt deze thee graag gegeten en dan met name in de vorm van een salade: Lahpet, het nationale gerecht, waarvan er vele varianten bestaan.
De hoogste kwaliteit blaadjes van een oogst zijn bestemd voor postfermentatie: die selectie wordt tot groene thee verwerkt en vervolgens heel kort gestoomd, geperst in bamboe kokers en weggezet om te fermenteren. De rest van de oogst blijft groene thee.
Thee eten
Ik heb al vaker thee gegeten, Gyokuro o.a., maar dan puur, met slechts een beetje rijstazijn, soyasaus en sesamzaad.
Deze post-gefermenteerde salade is veel complexer door de vele ingrediënten en bovendien volslagen onbekend voor mij, dus ging ik op onderzoek uit.
Wat is het internet toch een zege. Al snel kwam ik op de site van Arborteas, waar ik een recept voor Lahpet vond die me aanstond.
In mijn vorige bericht, (hieronder) vind je het recept, met wat aanpassingen van mijn kant.
Het is trouwens wel een werkje: trek er dus de nodige tijd voor uit. Geen snelle tussen-de-bedrijven-door-salade, deze. Maar zeker al die moeite en tijd waard, want het bleek een verrukkelijke salade. Bijzonder geschikt voor de tropisch-zomerse dagen van de afgelopen week, maar ongetwijfeld ook lekker bij Hollandser weer, met een kopje warme thee ernaast. Groene, gele, of raw post gefermenteerde, kan alle drie.

 

zelf gefermenteerde ijsthee

zelf gefermenteerde ijsthee (foto: Karlijn Dapper)

IJsthee

Het weekwater van de thee had  zoveel smaak, dat ik het niet in mijn hoofd haalde om het weg te gooien. Die vroor ik in om er later een  ijsthee van te maken met komkommer en limoen.
Dat recept vind je ook in mijn vorige bericht, hieronder.
Ijsthee van oorspronkelijk gele thee, maar dan gefermenteerd.
Apart!