Hazelnoten en thee

Hazelnoten, zomaar in het wild in de stad, midden op de stoep, ergens in Zuid, bij een plantsoentje.  Mijn vriendin C. zag ze het eerst. Hááázelnoten!! riep ze tijdens het fietsen.
We stapten af, inspecteerden de harige bolletjes op de grond en jawel: het waren inderdaad hazelnoten. In twee verschillende varianten bovendien. De stoep, de rijbaan en het gras onder de reusachtige bomen lagen er mee bezaaid.

Notenkrakers

De stadsduiven liepen ondertussen zenuwachtig midden op de rijweg te scharrelen. Telkens als er een auto langskwam, hoorden we een gekraak van jewelste: ze reden over de hazelnoten die daar lagen. De auto was nog niet voorbij of de duiven verdrongen zich op de rijbaan, druk pikkend in de open gekraakte hazelnoten. Slimme duiven. Ze wachtten op hun mobiele notenkrakers, al kwamen er daar niet zo heel veel van langs, midden op die doordeweekse dag. Vandaar dat zenuwachtige gedribbel. Ongeduldig, want ze wilden lekkers. Nu.
Na een half uur rapen hadden we al tweeënhalve kilo hazelnoten. Toen waren we er ook wel weer klaar mee trouwens. Het was bijna 30 graden. In september! Tijd voor schaduw. En ijsthee.

hazelnoten

hazelnoten

Hazelnoten en thee

Thuis waste ik de berg noten en spreidde ze uit op een grote handdoek op het hete balkon, pal in de zon. Toen ze droog waren kon het grote kraken beginnen.
Niet op de rijbaan, met auto’s, ik ben geen duif.
Rauw smaakten ze al heerlijk. Een beetje zoet.
Tijdens het kraken en hazelnoten proeven dronk ik Oriental Beauty, van Formocha, een tamelijk geoxideerde oolong die er heel goed bij paste. Een Chinese groene thee (Lung Jing), proefde ik er later bij. Ook een fijne combi.
Na het kraken kwam het roosteren, voor een diepere smaak en bovendien gaan dan de velletjes er makkelijk vanaf.

Hazelnoten en thee

twee soorten hazelnoten

Italiaans hazelnootijs

Van de eerste schaal gebrande hazelnoten maakte ik Italiaans hazelnootroomijs volgens recept van IJssalon Roberto Gelato, met een kleine aanpassing: alleen met slagroom, zonder de melk in het recept. Dan wordt het al snel te melkig en te dun van smaak vind ik.
Dat litertje ijs was ‘s avonds, met vier eters aan tafel, na één keer knipperen met mijn ogen op. Héél gek.

Italiaanse hazelnotentaart

Ik had nog een berg gebrande noten over en herinnerde me opeens een hazelnotentaart uit een oud kookboek van Carluccio, die ik al heel lang wilde maken en waar ik nooit aan toe was gekomen.
Hoogste tijd dus voor deze smeuïge jongen.
Er gaat o.a. ricotta in, waar ik mijn twijfels over had, want ik ben geen ricotta-fan, maar het werkte.

Vanmiddag heb ik de taart gemaakt en ja, hij voldeed helemaal aan mijn hooggespannen verwachtingen. Inclusief de ricotta. Die geeft de taart een stroevige volheid die best spannend is. De abrikozenjam en pure chocolade bovenop waren de spreekwoordelijke kers op de taart.
De citroenrasp gaf m frisheid, de hazelnoten bite, prima in balans.
Ook bij deze taart ging de Oriental Beauty oolong uitstekend, al kan ik me voorstellen dan een Darjeeling of een Chinese zwarte thee er ook prima bij past.