Gado-gado met spruitjes

Gado-gado met spruitjes? Dat is toch bij uitstek een maaltijdsalade voor zwoele zomeravonden? En al helemaal niet met spruitjes?
Klopt. Maar ik had er nu trek in. En dan warm. Dus verzon ik een winterse, Hollandse variant, met de spruitjes die ik vanmorgen gekocht had. Serieus? Ja dus.  Met gekleurde kleine tomaten en krokant gebakken sjalotjes,  En satésaus natuurlijk.
Bij gado-gado hoort ook een gekookt ei en die had ik nog volop: heel verse, want zelf geraapte, biologische, van  de scharrelkippen van De Fruittuin van West.

Gado-gado met spruitjes en thee

gado-gado met spruitjes

Het recept van mijn winter gado-gado:
Eerst heb ik  sjalotjes bruin gebakken en  op een bord met keukenpapier gelegd, vervolgens  de spruitjes 10 minuten gekookt en in de pan van de gefruite uitjes vlak voor het opdienen nog even gewokt, eieren intussen gekookt en satésaus gemaakt:  gezouten pinda’s  malen in blender of met de staafmixer met een flinke scheut olie. Gehakte uien, knoflook, djinten, ketoembar, laos en wat sambal fijn wrijven in de vijzel, fruiten in olie, gemalen pinda’s erbij, kokosmelk, scheut ketjap manis, sap van een limoen, op smaak afmaken. Met pindakaas i.p.v. pinda’s kan natuurlijk ook.
De warme, gewokte spruitjes aan satéstokjes rijgen, om en om met de kerstomaten.  Leg rondom  nog wat halve kerstomaten en spruitjes, op elk bord een door de helft gesneden ei, wat satésaus erover,  gefruite uitjes bovenop en de rest van de saus in een schaaltje ernaast.
Eventueel gekookte rijst en kroepoek erbij. Snel klaar en hartstikke lekker.

Welke thee past hierbij?
Bao Zhong is een heel licht geoxideerde Taiwanese oolong, zo licht, dat ie bijna een groene thee lijkt, maar dan wel met het uitgesproken bloemige karakter van een lichte oolong en die smaken doorgaans  heel goed bij pittig, Aziatisch eten. Zo ook vandaag. Sterker nog, het gerecht werd er beter van smaak door.
Zonder thee bleven tomaat, spruiten en saus los van elkaar, ze kregen geen contact. De thee bleek een uitstekende mediator.
De Gado-gado sloot de Bao Zhong onmiddellijk in de armen. De tomaat werd minder dominant en diens frisheid smolt samen met die van de thee.  Alle smaken  kwamen samen in harmonie, zonder dat er één verloren ging. Balans en eenheid,met de bloementonen van de thee er heel licht door heen geweven.
Met deze combinatie maak je volgens mij zelfs de grootste spruitjeshater nog blij.
Spruitjesliefhebbers trouwens ook.