Chocolade-hazelnootkoekjes

Vandaag bakte ik chocolade-hazelnootkoekjes voor mijn vriendin Karin, die op de thee kwam. Zij is Neerlands ongekroonde bakkoningin met een hele reeks heerlijke kookboeken op haar naam. Bij zo iemand kun je natuurlijk niet aankomen met een pak Maria biscuitjes.
Ik wist dat ze mijn favoriete chocoladekoekjes erg lekker vind, dus bakte ik die, alleen maakte ik er dit keer chocolade-hazelnootkoekjes van. Het recept van de chocoladekoekjes is trouwens niet van mezelf, maar van Joy Wilson.

Chocolade-hazelnootkoekjes

Gewassen Amsterdamse hazelnoten

Amsterdamse hazelnoten

De hazelnoten voor de koekjes had ik vorige maand samen met W. in Amsterdam Zuid geraapt. Binnen een uur hadden we ruim twee kilo bij elkaar gescharreld. Vervolgens moesten al die noten nog gewassen, gedroogd, gekraakt, geroosterd en ontvliesd worden. Dat is  wel even een werkje, ja, maar het is gelukkig ook heel ontspannend. En ik hoefde het niet allemaal in een keer te doen natuurlijk. Gewoon af en toe, tussen de bedrijven door een bakje noten kraken. Blik op nul, helemaal Zen.

Het recept

Na een maandje af en aan kraken hield ik 750 gram hazelnoten over. Die roosterde ik een minuut of 10 in een oven van 180C en liet ze afkoelen. Toen moest ik nog de vliesjes loswrijven, die ik buiten weg blies, met mijn rug naar de wind, natuurlijk.
De grote stukken noot viste ik er tussen uit voor andere recepten, want voor de koekjes had ik alleen de kleinste stukjes nodig.

chocolade-hazelnootkoekjes

Geroosterde Amsterdamse hazelnoten

Die moesten eerst nog tot gruis gemaald in de keukenmachine, zo’n 75 gram, voordat ze door het deeg gingen. Verder volgde ik Joy’s recept. Nou ja, niet helemaal, want voor de chocola gebruikte ik een restje Single Origin chocolade, Alkimia Amazonas 70%. Maar je kunt er natuurlijk allerlei pure chocolade voor gebruiken. Dit recept levert 22 smeuïge chocolade-amandelkoekjes op. Manmanman, wat roken die lekker toen ze uit de oven kwamen!

Chocolade-hazelnootkoekjes

Klaar voor de oven.

De thee

We begonnen met een erg lekkere witte thee. Dat was een Ali shan die ik had meegenomen van mijn theereis door Taiwan, afgelopen september. De eigenaren van de theeplantage in Ali Shan hebben een theehuis in Taipei, waar ik onder andere deze witte thee kocht. Normaal worden er in Ali Shan alleen maar oolongs gemaakt, dus dat dit een witte was, in plaats van een oolong, was heel bijzonder.
De eigenaren vertelden me dat ze vijf jaar hadden geëxperimenteerd, voordat ze deze thee goed genoeg vonden om op de markt te brengen. Hij was het wachten waard geweest, want nu smaakte hij zoet, fris en fruitig, met tonene van rijpe ananas en mango.

Chocolade-hazelnootkoekjes

chocolade-hazelnootkoekjes

Welke thee bij de koekjes?

De chocolade-hazelnootkoekjes waren wat te heftig voor deze tere witte thee. Ze gingen wel prima bij een zwarte thee uit Taiwan, de Honey Black. Deze thee heeft een heel zoete, honingachtige smaak, is zacht, rond en totaal niet astringent. Daarnaast ruikt hij een beetje naar cacao.
De thee kreeg meer body van de koekjes, die op hun beurt frisser en lichter werden, met een smaakversterking voor de hazelnoten. Goedgekeurd door ons allebei. De koekjes trouwens ook.

Thee en kaas

Chocolade-hazelnootkoekjes

Kaas, koekjes en thee

Na al dat zoets wil een mens wel even wat hartigs. Ik had nog een stukje Remeker Pril, heerlijke bologische kaas uit Lunteren.
Die aten we bij een Taiwanese groene thee die was gemaakt van de Jin Xuan theestruik. Ook deze variëteit wordt voornamelijk gebruikt om oolong mee te maken, dus we hadden nog een bijzondere thee om te proeven. Het bleek een goede zet van de theeboer. De thee smaakte boterig en mals als een verse krop sla, zacht, zoetig, bloemig en fris met een verlegen bittertje.
De smaak van de kaas werd een stuk intenser, terwijl de thee meer umami kreeg van de kaas. Dat gebeurde trouwens ook met de Honey Black.
Kortom, het was een geslaagde middag, gezellig en lekker. Altijd fijn.